Polat Alemdar’da bir zamanlar çocuktu, yumuk yumuk elleri olan bir bebecikti. Nereden çıktı Polat Alemdar demeyin, ben ki otuz saniye izlemediğim dizi hakkında çıkan haberlerle, verilen vtr’lerle yazı yazacak bilgiye sahibim, izleyenleri Allah kayırsın artık roman mı yazarlar, ansiklopedi mi bilemem.

Polat Alemdar 30’lu yaşlarında dizi/film’deki bir tipleme, şimdi onun yumuk yumuk elleriyle tasvirli bebekliğine neden dönüş yapıyoruz?! O sadece bir hayal kahramanı, e ben de hayal ediyorum şu an! Şundan, ben Polat Alemdar’ın anne ve babasına birkaç söz söylemek istiyorum. Ne yaptınız bu çocuğa da dizi süresi olan bir saat içerisinde onlarca komplo teorileri kurup, gözünü kırpmadan onlarca adam öldürebiliyor. Bu sorumu senaristte üstüne alınabilir, bence sakıncası yok.

İnsan şiddet izlemekten neden hoşlanırdan ziyade insan neden şiddet gösterir. Bu Polat çok mu ezik bir çocuktu, ergenliğinde hiç mi kız arkadaşı olmadı, anne babasıyla bir şeyler paylaşacakken onların hep mi işi çıktı, tek çocuk muydu, kardeşi yok muydu, paylaşamadı mı hiçbir şeyini, çocukluğunda tacize mi uğradı, en önemlisi kimse mi sevmedi onu? Yoksa çocuk yaşta çalıştırılmaya mı başlandı, otoyolda duran arabaların camlarını mı sildirdiler ona, mendil mi sattırdılar? Hep mi hor görüldü, hırsızlığa mı zorlandı, çok mu dayak yedi? Pis işlerde mi kullandırıldı, alay mı edildi? Babasının bir tabancası var mıydı, tuttuğu takım galip geldiğinde sevinç nidalarıyla birkaç el ateş eder miydi? Ayıptır, günahtır diyerek kaç duygusuna gem vurulmuştu?

???

Hangisi olmamıştı da eline geçen ilk fırsatta insanları katletmeyi görev edinmiş bir de üstüne bununla gurur duyar olmuştu. Umarım Polat Alemdar kısırdır ve çocuğu olmaz. Çünkü böyle bir adamdan baba olmaz ya da sadece baba! Olur.

Çocukların son dönemlerde şiddete eğilim duymalarında bu dizi kahramanının etkili olduğu söyleniyor. İllaki etkisi vardır ama tek suçlusu değildir. Şiddet arttıkça anne-baba görev ve sorumlulukla “bundan kendi odanda ders çalışacaksın, bu diziyi izlemeyeceksin” deyip gönül rahatlığıyla reklâm arasını bitmesi için koltuğa kurulurken ne kadar verim beklenebilir. Siz ıspanak sevmiyorsanız çocuk neden zorla yesin ki.İnsanoğlu, gelişen teknolojiyle daha güzel bir varlık oluyor her geçen gün, imkânı olan, herhangi bir yerini beğenmeyen botoxlarla, estetik cerrahiyle ya da güzellik merkezlerine giderek güzelleşiyor.. Ama ‘insan’ önüne geçilemez bir şekilde sosyal olarak mutasyona uğruyor, evrim geçiriyor. Ve maalesef bu evrim iyi yönde olmuyor!!! Ben buna Polatius Alemdarus adını koydum, örnekler çoğaltılabilir pek tabii..Çocuklarım olduktan sonra dünya işlerine daha bir sardım. Her duyduğum beni yakından ilgilendirir oldu, felaket senaryolarıma her geçen gün bir yenisi ekleniyor. Dünyayı kurtaracak tek güç “SEVGİ”dir felsefesinden yola çıkarak, ben çocuklarımı seviyorum, sevgimi elimden geldiğince göstermeye çalışıyorum. Bugün yemek yemediden çok o gün fazla ilgilenememişsem kahroluyorum..
Biraz daha özen, daha yaşanılası bir dünya..