Uzun zamandır teknik imkansızlıktan sadece okuyabiliyodum yazdıklarınızı.
Biz de ilk defa geçen ay denedik Nevrayla sinemayı. Nevra da Eylülde 4 yaşında olacak. Tahmin ettiğim gibi, yüksek sesten rahatsız oldu ve çıktık filmden. Aslında sadece o değil ben de rahatsız oldum, sanırım sesten rahatsız olmak genetik..
Burcu bizim televizyonumuz dört aydır bozuk, bilerek ve isteyerek yaptırmadık, yazın Nevranın evde olduğu süre fazla olacağı için, bu ara belli saatlerde sevdiği filmleri açıyoruz bilgisayarda. Evde yatılı yardımcımız olmasa buna cesaret edemezdim, sen yine iyi idare ediyorsun.
Bizim iki çocuklu hayatımız tek çocukludan daha iyi. Gerek evimizdeki düzenin çocuk odaklı olması gerek bizim çocukla yaşamanın süprizlerine alışkın olmamız iki çocukluluğu kolaylaştırıyor.
İkinci çocuk güme falan gitmiyor Burcucum, güme giden ilki daha çok. Bu konuyu becerebilirsem uzun uzun yazmak istiyorum ama en büyük şansı ortalıkta gezinen başka bir küçük insanın varlığı