Nil Hanim,
Bu siteye tesaduf eseri bugun ulastim ve hemen uye oldum. Sizin sorulara verdiginiz yanitlar, aciklayici, net ve detayli olmasi acisindan cok hosuma gitti ve durumuzu yazmak istedim hemen. Fikirlerinizi ve onerilerinizi merakla bekleyecegim:
Ogullarim 31 haftalik dogdu. Biri 1270 digeri 1670 gr olarak. bir ay kadar kuvezde kaldilar. Su anda 18,5 ayliklar. Su ana kadar motor gelisimde hep geriden geldik ancak onemli basamaklari atladik. Su an her ikisi de yuruyor. Daha kucuk dogan oglum digerine gore kaba motorda biraz daha geriden geliyor ancak ince motorda onde. Henuz anne-baba dahil anlamli bir kelime soylemiyorlar. Bu nedenle bizi takip eden doktorumuzdan bizi bir uzmana yonlendirmesini rice ettik. O da, aslinda gerek olmadigini soyleyerek bizi bir psikologa yonlendirdi. Psikolog bize Ankara gelisim testi (yanlis yazmis olabilirim) uyguladi. Ancak cocuklarin uzerinde yapilmayan sadece bize sorulan sorularla yapilan bir testti bu ve bana gore cok da saglikli sonuclar vermedi. Sonuc olarak duzeltilmis yasa gore bile geride oldugumuzdan ozel egitimden faydalanabilecegimize karar verildi. Bu sart degildi, bu yasta onemli ataklar gerceklesebilecegi gibi, kesin tespitler icin de erken bir yasta oldugumuz soylendi ve karar bize birakildi. Biz de ileride bunu yapmamis olmaktan pismanlik duyacagimiza ozel egitime baslamaya karar verdik. Birkac haftadir devam ediyoruz. Bize kücük adimlar isimli bir yontem uygulaniyor. Internetten arastirdigim kadariyla 7 kitaptan olusan bir setmis bu ve aslinda ailelere ogretilen bir yontemmis. Ama sanirim musteri kaybetmemek icin bize bu kitabin fotokopisini vermek istemediler. Belki siz nereden edinebilecegimi soyleyebilirsiniz.
Motor gelisim anlaminda bir sorunumuz yok diyebilirim. Ancak asil sorunumuz anlama ve konusma idi. Son zamanlarda anlamaya iliskin gelismeler sezinliyorum. Ornegin herhangi bir esyanin nerede oldugunu sordugumda donup ona bakma, ya da kulagin nerede diye sordugumda gosterme gibi. Fakat konusma henuz yok. Isaret de yok. Istedigi bir seyi aglayarak gosteriyorlar isaret etmiyorlar. Mesela bunu gelistirmek icin yapabilecegim birsey var mi? Birebir ilgilenmeye (iki cocuk olunca bu cok zor oluyor) calisiyorum, kitap okumaya, onlarin zihinsel becerilerini gelistirecek oyuncaklar alip oynatmaya calisiyorum.
Her cocugun gelisiminin farkli olacagini biliyorum sizden net bir cevap beklemiyorum. Ancak konusma konusunda hangi asamadan itibaren endiselenmeliyiz, sizce ozel egitimden daha cok faydalanmak icin ne yapabiliriz ve cocuklarla oyun oynarken, ya da gundelik yasamda nelere dikkat edebiliriz konularinda umarim degerli bilgilerinizi benimle paylasirsiniz.
Bunun disinda size sormak istedigim bir soru daha var. Ogullarimdan biri, genel olarak cok sakin, kendi kendini oyalayabilen, huzurlu ve guleryuzlu bir cocukken cok ilgi isteyen, bir turlu tatmin olmayan, surekli sikayet edercesine bana yonelip aglayan (bana cok bagimli ve tum kaprisi bana yonelik), geceleri deliksiz uyurken sik sik aglarayarak uyanan bir cocuk haline geldi. Genel bir tatminsizlik ve simariklik hakim. Ben genel olarak ogullarimin ikisini de aglatmiyorum. Kucagima alir, severim. Fakat son zamanlarda boyle davranarak yanlis mi yapiyorum acaba demeye basladim. Bu sekilde kendi kendine yetemeyen, simarik bir cocuk yetistirmek istemiyorum. Ne dersiniz?
Bu kadar uzun bir soruyu okudugunuz icin simdiden tesekkur ederim.
