anne baba ayrılığı

[d.i.d.e.m]

merhaba ben 6-12 yaş arası anne ve babası ayrı olan veya birinden biri ölmüş olan ailelerin çocukları üzerinde bıraktığı etkiyi merak ediyorum. bu durum çocukların üzerinde genellikle ne gibi etkiler bırakıyor. yardımcı olursanız sevinirim......

[bujene]

merhabalar, sorunuzu tesadüfen bugün gördüm. genel etkilerini bilmiyorum ama bu konuda kendimden örnek verebilirim. 11 yaşındayken annemle babam ayrıldılar. 1 sene kadar köyde anneannem ve dedemle birlikte yaşadım. anneannemin anlattığına göre her gün geceleri uyanır anne diye ağlarmışım. bu belki de annemin beni köyde bırakmış olmasından kaynaklanıyordu.

uzun vadede etkileriyse babasızlığı her zaman yaşadım. etrafımdaki insanların babalarıyla olan güzel ilişkilerini gördükçe bir ah çekmedim değil. babam hayattaydı ama malesef ki ilgisiz biriydi, zaten 12 seneden beri de görüşmüyoruz bu yüzden. eğer ebeveynlerden biri yoksa, o ebeveynin yokluğunun oluşturduğu boşluğu kapatmak aile efradına düşüyor. işte hayatımdaki otorite boşluğunu abim doldurdu benim. aramızdaki yaş farkı dolayısıyla bir kardeş-abiden çok baba gibiydi benim için. bu konuda belki de şanslıydım, belki de şanssız. durum benim için tek yönde geliştiği için bilemeyeceğim. netice olarak, babasız büyümek hem benim, hem annem hem de abim için çok zordu. normal bir aile hayatımız olamadı bu yüzden. neyse ki yine de şükrediyorum halime, ya babam olup da her gün dayak vs.yle büyüseydim 

[asevgican]

bujene, yazdıklarından  çok etkilendim. ayrılık için zor bi yaş olsa gerek.. ama bak zaman herşeye çare olmuş..en azından insan öğreniyor ve alışıyor...
ben kendim ayrılık yaşamadım ama oğlum anne baba ayrı büyüyor..bizde denizalpin babasıyla uzman görüşünden faydalanıp 1 yaşındayken ayrıldık.küçük yaş ayrılığı daha tolere edebilirmiş..en azından oğlum 3 yaşında şuan ama baba hep yoktu evde onun için. yani bi düzene alıştık.
ama Denizalpİn babası yani eski eşim de 15 yaşında babasını kaybetmiş..ve bu olay onu çok olumsuz etkilemiş..
bence ayrılan yada yitirilenin ardından kalan ebveyn( anne yada baba) çok güçlü bi karakter sergileyip çocuğu tamamlamaya çalışmalı.çocuktan önce ahlayıp vahlayarak yada isyan ederek sürdürülen bi yaşam çocuğu yıpratır die düşünüorum.bizim babamızın yaşamı belkide bu yüzden daha da zordu. yani sürekli isyanları oynayan bi annesi vardı.üzerinden yıllar geçmiş olmasına rağmen aynı hüznü devam ettiriyolar ve ben bunu anlamıyorum.
yani en azından yeni nesil çocuklar için daha dirayetli olmak gerekir sanki...
ne bilim..öle düşündüm, öle yazdım.
sevgiler....