Merhaba Nil Hanım,
İnanın bundan 5 yıl önce ben böyle değildim. İlk hatamı görmem benim yaklaşık 7 yılımı aldı.
Ama hatalarımı görmeye başladıktan sonra, başkalarını bırakıp, kendim ile uğraşmaya başladım.
ek linki okursanız beni biraz daha anlamış olursunuz ama benim hikayemi okumak için sizin de bu kadar zamanınızı almak istemem. Yine de birgün boş vaktiniz olur da okursanız, çok gülersiniz. Ablam ve kardeşim bu sayfayı okurken gülmekten çatlamışlar.
http://www.etvo.de/html/kitap_kurdu.html Dale Garnegie'den Her insan kendinden bahsetmekten hoşlanır. Eğer insanların sizi sevmesini istiyorsanız, onlara kendilerinden bahsetme fırsatı veriniz ve sohbet cömertliğinde bulununuz demişti.
İşte o anda insanlara kendimi anlatarak sevdiremeyeceğimi anlamıştım.
Dünyaca ünlü liderlerden John Maxwell'in CD'lerinden de: insanlar coşku ve heyecanın olduğu yere giderler diye duymuştum. Sonrada evdeki süt veren ineklerini satarak maçlara koşan insanları düşündüm.
Bizler, gülümseyen, samimi ve içten ilgilenen, bize kendimizi anlatma imkanı veren insanlardan hoşlanıyoruz. O halde insanların bizi sevmesi için, gülümsemeli, dinlemeli, ilgilenmeliydim. Ama bunu bilmek ile uygulamaya geçirmek arasında yıllarım geçti ve hala kendimden bahsetmeye bayılıyorum. Bunun hata olduğunu biliyorum ama dayanamıyorum.
Bu forumda olmaktan çok büyük mutluluk duyuyorum. Sizler ile karşılıklı tanışacağımız ve konuşacağımız günlerimi iple çekiyorum.
