Ey Hayat

[Nil Tuncali]

Sevgili Devrim ne iyi ettin de döndün tekrra köse yazari olarak aramiza.Bizi o güzel yazilarindan mahrum birakmadigin icin cok mutluyum.
Yazini icime sindire sindire okudum ve kendimden cok seyler buldum. Yazin icin ayrica baslik actim cünkü bu konuda orta yasli anneler olarak buradan devam edebiliriz paylasimlarimiza diye düsündüm.
Ben de 33 yasindayim ve hayati daha farkli cekiyorum sanki icime. Hislerim hissettiklerim daha bir farkli. Taslar oturuyor yerine.
Bu konuda yazacak coks ey var ben giris yapmak istedim devami gelecek. Sizleirnd e katilimini bekliyorum.
Ellerine saglik  harika bir yazi olmus.

[manolya]

Canim arkadasim ilk basta o yazilarina ve edebi diline hayranim. Her yazini ayri bir zevkle okuyorum. Ey Hayat de öyle cok begendim

 Hayata karşı oburluk, yerini damak zevkine sahip olmaya bırakmıştır. Öyle bir haldir ki bu, çok yemeden doymanın, az yiyerek lezzet karmaşasını ortadan kaldırmanın ne demek olduğunu bildiğimiz bir çağdayızdır.

Bu nasil güzel bir cümle, beni hayran biraktin Devrim. Kelimeler bulamiyorum anlatmaya.  Paylasimin icin cok tesekkürler. Iyki varsin!

[D.Toyran]

Nil,öyle güzel şeyler söylemişsin ki,inan çok duygulandırdın beni,çok teşekkür ederim.Ben burada olmaktan herzaman mutlu oldum,şimdi de çok mutluyum.Çünkü burası, insanın kendisini anlatırken ,anlaşılma endişesi yaşamadığı biryer.Bu hayatın en büyük konforlarından biri.Herhangi bir duygunu paylaşırken,algılanma problemiyle savaşmadığın için yorulmamak ne büyük zevk.

Ah Manolyacım ya,sen de iyi ki varsın.Yazımı beğenmen beni çok mutlu ediyor inan.Ben de sana hayranım,bunu bil.

Ey sevgili ortayaş ,hoşgeldin ve ne mutlu ki eli boş gelmedin,ben seni sevdim.İyi anlaşacağız gibi gözüküyor .
Bu başlıkta çok güzel şeyler birikir umarım.Hayatı algılarken ,oltamıza neler takılacak paylaşalım derim.

[Nil Tuncali]

Manolya'nin  alinti yaptigi yeri alintilamisim ben de sildim simdi. Yazinin her bir paragrafindan ayrica bir yazi cikabilir..
"Hayat algılanmayı bekler. Yeniden ve defalarca çözülmeyi. Her yıkıntının ya da mutluluğun sonrasında yeniden keşfedilmeyi bekler."

Evet yeniden ve defalarca cözülmek..Her yikintinin arkdindan tekrar ayaga kalkip silkelenmek, tekrar umutla gelecege daha da önemlisi bugüne bakabilmek.Keske demeyi hic sevmmiyorum. Söyle düsünüyorum hep eger gecmiste o yanlis kararlari vermeseydim, o tecrübeleri yasamasaydim BUGÜNÜN kiymetini bilemezdim. Yanlis kararlarimiz, yanlis insanlar, yanlis yerler kazandigimiz tecrübeler  bugünlerimizi olusturmaz mi zaten.
Hepimiz belli yerlere gelmis,s ecimlerimizi yapmis hayatina az cok bir yön vermis insanalr olarak kadinlar, anneler olarak hayati daha bilincli icimize cekebiliyoruz diye düsünüyorum. Bugüne kadar baskalari icin cok sey yapmis, baskalarini düsünerek kararlarini cok kez bir kez daha düsünmüs kadinlar olarak artik gözlerimizi kapatip hayatin akisina kendimizi birakiyor ve tadini cikariyoruz gibi geliyor bana.