merhaba nil hanım
oğlum halit aralık 2005 doğumlu. halit 6 aylıkken en uygun zaman olduğunu düşünerek işe başladım. halite babanne ve dede baktı. halit büyümeye başladıkça benim işe gitmem zorlaştı ağlama krizleri,beni bırakmama, öğle uykusundan uyanınca yine anne diye ağlaması sonucunda babasının yoğun baskıları sonucunda 18 aylıkken işi bıraktım. babannesi,dedesi,halası, amcası hepsi haliti çok seviyor ve çok ilgililer. ama halit 1,5 sene babannesi baktığı halde bensiz orda duramıyor. pedegoga gittik babayla zaman geçirsin yavaşça kendinizi çekin dedi ama ne mümkün bir an bir saniye bile gözünün önünden ayırmıyor beni. mutfakta işim uzun sürse arada gelip kontrol ediyor beni. en sevdiği yere bile parka,hayvanat bahçesine babasıyla gitmiyor ben yorgunum gelemem diyorum başlıyor ağlamaya annecim benim için gel lütfen diye olmaz diyorum iyi evde oturalım o zaman diyor. bide memeyi bırakınca yüzümü tutarak uyumaya başlamıştı sonra tırmalamaya hatta kanatmaya başladı bide onlara kırıntı diyor babayla git diyince onun kırıntısı yok ama diyor. 19 aylıkken bıraktık memeyi. ozaman çok eziyetti bana hiç meme demedi üstelemedi ama başka şeyleri bahane ederek mızladı ozamandan bişeyi yanlış yaptım böylemi oldu bilemiyorum. bu kırıntı konusunu çözersek bu kadar üstüme düşmücek diye düşünüyorum. uyku arkadaşı aldım peluş oyuncak bak bununla yat uyku arkadaşın olsun diye ama ben senin yüzünü tutucam diyo başka bişey demiyo. siz ne önerirsiniz nasıl davranmalıyız hayır deyip engelleyimmi bukadar düşkünken hayır demem onu daha çok olumsuz etkilermi
teşekkürler
