Merhabalar,
Sorunlarimizi bu baslik altina yazdim ama saniyorum birkac konuyu kapsiyor. Eger tasinmasi gerekiyorsa kusura bakmayin lutfen.
Once genel bir bilgi vereyim. Ispanyada yasiyoruz. Esim ispanyol. Oglum Deniz 3 yasini 3 ay gecti. 1 yasinda bir kizkardesi var. Arada sirada turk arkadaslarimla gorussek de tamamen ispanyol bir cevrede buyuyor. Deniz 8 aylikken calismaya basladim. Dolayisi ile de o gunden beri yuvaya gidiyor. Yuvada simdiye kadar onemli bir sorun yasamadi. Bakicisi ve yoneticilere gore cok uyumlu bir cocuk. Yuvaya birakirken de aglama sorunumuz yok. Kardesi yuvaya gitmiyor simdilik. Dogdugunda 10 ay ben baktim. Simdi de birkac ay icin annem geldi o bakiyor evde. Eylul ayinda o da yuvaya gidecek.
Ben saat 16:00’ya kadar calisiyorum. Babasi da bizimle daha fazla birlikte olmak icin calisma saatlerini degistirdi, asagi yukari ayni saatlerde evde oluyoruz. Mumkun oldugunca cocuklarla oynuyor, vakit geciriyoruz.
Son 1 yildir Deniz’de fark edilir degisiklikler oldu. Aslinda kardesi dogmadan once de baslamisti ama bu son aylarda cok yogunlasti. Her seye aglayan, bir cocuk olup cikti. En ufak seylere bile. Herseye olumsuz yanit veriyor. Bazen neye agladigini bile anlamiyorum. Yuvadan aldigimizda basliyor, arabaya binme, koltuguna oturmasi, kemerin baglanmasi basli basina bir sorun. Evde devam ediyoruz boyle ayni sekilde. Istedigi seyleri aglayarak istiyor, vermeyince kiziyor, bagiriyor, sinirleniyor. Sakince konusuyoruz, anlatiyoruz, bagiriyoruz olmuyor. Evde bir sinir harbi yasiyoruz yani.
Kardesi dogmadan once asiri derecede babaya duskunluk basladi. Babasi odadan ciksa hemen arkasindan kosuyor, agliyor, her an nerede oldugunu bilmek ve yanina gitmek istiyordu. Benim varligim etki etmiyordu. Dustugunde yerinden kaldiriyorum, sarilmak istiyorum, babasina kosuyordu. Bu konuda biraz geriledik son zamanlarda ama hala baba takibimiz devam ediyor. Yuvadan aliyorum ilk sordugu baba nerede, evde mi, vs. Evde de ayni nereye gitse babasi pesinde. Kardesi dogdu, ben daha cok bebekle vakit geciriyorum ondandir, duzelir dedik ama olmadi. Denize ayri ilgi gostermeye basladim, ozellikle yuvadan almaya ben gidiyorum, oyun oynuyoruz ama duzelme olmasina ragmen durum tamamen degismedi.
Son zamanlarda da korkular basladi. Kostumlerden, palyaco, noel baba, vs. gibi seylerden asiri korkuyor. Oyle ki panik derecesinde. Konusuyoruz, korkacak birsey olmadigini, normalde sedece kostum olduklarini soyluyoruz. Hatta palyaco aksesuarlari bile alip biz taktik ki daha iyi gorsun diye. Gorunuste anliyor, tamam diyor ama korkularini gecirmiyor bu. Hayvanat bahcesine gittik. Cocuklar icin eglenceler vardi. Cizgi film kahramanlarinin kostumlerini giymisler basliklar takmislar kafalarina. Korkudan hicbir seye bakamadik. Uzaklastik ama geldiler mi, gittiler mi derken geziden birsey anlamadik. Geceleri uykulari cok duzenli bir cocuktu. Her zaman kendi odasinda yalniz uyudu. Yatagina yatirir, isigi ve kapiyi kapatir giderdik hep. Simdilerde devamli yaninda istiyor bizi. Geceleri bagirip bizi cagiriyor. Gece lambasi koyduk odasina belki karanliktan korkuyordur diye ama degismedi durum. Uyuyana kadar devamli bize sesleniyor. Gitmezsek agliyor. Ancak yanina yatarsak sakinlesiyor. Yanina gitsek mi biraksak mi acikcasi ne yapacagimizi bilmiyoruz. Birkac gundur de neden bilmiyorum sinekten korkuyor. Gecen gun odaya biraz buyukce bir sinek girmis, asiri korkmus. Konustuk, anlattik korkulacak birsey olmadigini ama simdilerde de sinek gordugunde takip ediyor biraz korkuyla.
Ayrica bir de kardes kiskancligimiz da var. Hicbir esyasini vermek istemiyor kardesine. Yerdeyse uzerine yatiyor, ayaga kalmaya calistiginda itiyor veya oyuncaklari atiyor. Buna ragmen biryere giderken kardesi de gelsin istiyor. Yani ne birlikte ne de ayri durumu var.
Galiba bircok seyi bir arada anlattim ama gercekten yardima ihtiyacim var. Simdiden cok tesekkur ederim yorumlariniz icin.
