Merhaba Nil..
umarım bebişlerin ve sen iyisinizdir..uzun zamandır yazmıyorum ama hep takipteyim biliyorsun

Göktürk'e gelince herşey tam gaz devam ediyor..şu sıralar kreşte sorunlarımız fazlalaştı sana danışmak istedim..
Kreşe başladıgımızda Göktürk 18 aylıktı ve 3 yaş sınıfına gitti..gerçi ozaman 3 yaş olarak adlandırılan bu sınıfta 18 aydan 3 yaşa kadar karışık yaş grubu vardı..aslında niyetim bir sonraki sene 3 yaş sınıfını tekrar etmesiydi ama ögretmenleri ve okulun pedagogu arkadaşlarından ayrılmaması gerektiğini,önde gittiğini,3 yaşı tekrar ederse gerileme yapabileceğini söyleyerek beni ikna etmişlerdi..
4 yaştan sonra küçük 5 yaş sınıfına gittik..yine kendinden büyüklerle okudu..(aynı cocuklarla )bu arada benim aklımda binlerce soru vardı ve bütün sene ögretmenlerinin başını şişirdim..korkum kendinden (en yakını 4 ay ) büyük olan bu cocuklar ile arasındaki en küçük farkı keşfedip " ben onlar kadar iyi yapamıyorum" diyerek güvensizlik yaşamasıydı..aralarında fark oldugunu ufak ufak keşfetti ama bunu kendince bahaneler bularak kapattı..örnek verecek olursam boyamalarda taşırdıgı zaman " ara sıra olabilir taşırabiliriz" tarzında kendine savunma mekanizması oluşturdu..üstüne gitmedik..
ve bu sene büyük 5 yaş sınıfı olarak adlandırılan sınıfa başladık..zaten 5 yaşını Ocak ayında bitirecek.ama sınıfında ki bütün arkadaşları 6 yaşa geçti..ben özellikle göndermedim 6 yaş sınıfına..göndersem seneye tekrar 6 yaş olmak zorunda cünkü ilkokul yaşımız tutmuyor..hem 6 yaşı yapamayacagını düşünüyorum.. 6 yaş sınıflarında yazı yazmaya toplama cıkarma yapmaya ufaktan başlıyorlar..Göktürk de ise başka sorunlarımızda var..dikkat eksikliği ve hiperaktif olmaya yakınmış..görüştüğümüz özel pedagog her ikisinin bir arada olabileceğini yakınen takip edeceğimizi ama kesin tanı için daha küçük oldugunu söyledi..şu an gözlemliyoruz..fakat bu konu hakkında okudugum kitaplardan anladıgım kadarıyla böyle bir sorunumuz var.. DEHB olan cocukların ders yapma gibi sorunları olabileceğinden-ki var biraz- ve aslında nasıl bir yol izleyeceğimizi henüz bilmediğimizden 6 yaşı ertelemek istedim acıkcası..bu konuyu ayrıca sormak isterim sana

konu konuya karışmasın şimdi..
tabii hal böyle olunca gecen sene 4 yaş olan bütün cocuklar Göktürk ile birlikte 5 yaş sınıfı oldular..Göktürk bundan hiç hoşlanmadı..sürekli onların 4 yaşında oldugunu,küçük olduklarını,hiç birşey bilmediklerini söyleyip duruyor..halbuki kendisiyle aynı yaştalar ama bunu bir türlü dogru şekilde ifade edip ikna edemiyorum..
okula giderken hiç aglamayan cocuk geceden başlıyor aglamaya..eskiden akşamları almaya gittiğimde bahceden cıkaramadıgım cocuk şimdi pazarlık yapıyor..beni saat 3'de almaya gel,4' de al,5 cok gec diye aglıyor sabahları yarım saat..hatta sanki onu okulda bulamayacakmışım gibi o gün ne giyeceğimi soruyor..beni görüp koşacakmış yanıma..ya da pencerede bekliyor ikindi kahvaltısından sonra..3 yaşındayken bile bunları yapmadı, şimdi yapınca panik olmamak elde değil..çünkü okula zorunlu oldugu için gittiğini düşünmesini istemiyorum..
2 hafta böyle devam ettik..sonunda ögretmeni benimle konuşup 6 yaş sınıfına gitmesine izin vermemizi zaten kendisinin sıkılıp geri döneceğini söyledi..bunu da denedik..6 yaş sıfına 1 saat gitti ve kendi istegiyle geri dönmüş..ama sorun yine bitmedi..bu defa ögretmeni daha sıkı bir gözlemle eski arkadaşlarının yemeklerde yada ortak alanlarda oyunlar oynarken ufak ufak Göktürk ile alay ettiklerini keşfetti..bende zaten bundan şüpheleniyordum..bu sorunu da cocukları konuşturarak çözdüler...ama görünürde çözülen sorunumuz hala çözülmedi..
şu anda Göktürke isterse 6 yaş sınıfına gidebileceğini söylüyoruz..ama o hem o sınıfa gitmek istemediğini söylüyor hemde akşamdan pazarlıga başlayıp beni erken alın tamammı diyerek aglamalarımız devam ediyor..
ve bugün ögretmeni Göktürk ile konuştugunu söyledi..yarın 6 yaş sınıfına gidecekmiş..ögretmeni herşeyi acıklamış kendisine..orada ders yapıldıgını, biraz zor olabileceğini,hatta bazı arkadaşlarının yapamadıklarını ama cabaladıklarını, isterse onunda deneyebileceğini söylemiş..ne olursa olsun arkadaşlarından ayrılmasını kabul edemediğini söyledi ögretmeni..
hak veriyorum..onun yerine kendimi koydugumda bu benimde cok gücüme giderdi,kaç sene beraber oldugu arkadaşları bir anda 6 yaş oldular.. belki de 5 yaş sınıfında kalmasını ceza olarak görüyor bilemiyorum..bir de zaten kendinden büyüklerle oynuyor Göktürk ..mahallede kendi yaşıtları ile oynamıyor mesela,gözü hep büyüklerde..onlarla oynamak istiyor..onların peşine takılıyor..büyüklerle daha iyi anlaşıyor..sanırım sınıfındaki cocuklar yaşıtı olunca bu onun için sıkıcı oldu..
ama aklımda cok soru ve pişmanlıklar var..kreşe başladıgımızdan bu yana 1 sınıfı tekrar etmek zorunda kalacagını biliyorduk keşke bunu daha küçükken 3 yaş sınıfında yapsaydık..gerçi artık geri dönüşü yok..bu konuda iç hesaplaşmamı kendimle halletmem lazım
şimdi 6 yaş sınıfında sırf arkadaşlarından kopmamak için inatla çabalayıp kalırsa,seneye yine 6 yaş oldugunda acaba sıkılacakmı..bu ilkokula başladıgımızda bizim için dahamı zor olacak..
DEHB gibi önemli bir sorunumuzda oldugundan- hoş kesin tanı yok ortada ama belirtiler cok fazla - nasıl bir secim yapmalıyız..5 yaş sınıfında kalması gerekiyorsa onu nasıl ikna edip mutlu ve huzurlu şekilde okuluna göndereceğiz..
bende ilkokula erken başlayıp kendimden büyüklerle okudum..bu zaman zaman avantaj sagladı bana,zaman zaman da dezavantaj..bir şekilde bunu kendime avantaj saglayacak şekilde kullanmayı başardım ama ya oglum bunu yapamazsa..
hem şimdi 6 yaşa bile gitse seneye arkadaşları ilkokula başlayıp okuldan ayrılacaklar..o zamanda böyle bir sorunla karşılaşacagımızı şimdiden tahmin etmek zor değil..
sıkıştım kaldım..nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum..tek bildiğim oglumun huzurunu geceden kaçırmayı başaran bu sorunu en kısa zamanda çözmem gerektiği..çünkü mutsuz gidecekse alacagı eğitimin,oynayacagı oyunun bir anlamı yok benim için..her zamanki gibi mutlu olarak,isteyerek gitmesini istiyorum..
Nil yazdıklarımdan birşey anladın mı

o kadar karışık yazdım ki ancak ruh halimin kaosunu görebilmişsindir
biliyorum kesin çözümler yok sonuçta her cocuk farklıdır ve gelecek seneleri düşünerek endişe etmek yersiz belki..ama annelik işte hep bir endişe yumagı değilmi zaten

öperim kuzucuklarını..görüşmek üzere..