Merhabalar Nil Hanım,
İnternette dolaşırken 1-2-3 Magic yöntemi diye bir şeye rastladım. Dr.Thomas Phelan isminde birinin geliştirdiği bir yöntem.
Acaba uygulayabilir miyim deyip Uğur ve Umut ile konuştum.
Uğur'dan ya da Umut'tan yapmasını istediğim bir şeyler olduğunda onlar beni duymamazlıktan geliyorlarsa ya da çok ağır hareket ediyorlarsa bakın şimdi 3 e kadar sayacağım. 3 demeden önce pijamalarınızı çıkarıp giysilerinizi giymiş olmanız gerekiyor. şeklinde anlattım. Yapmazlarsa ne olur kısmını hiç konuşmadık. Oyun olarak algılayıp hemen cevap verdiler. Çoğunlukla 1-1,5-2 dediğimde giysiler çıkarılmış oluyor. Giyilmesi için de saymama gerek kalmıyor o hızla . Bazen dinlemediklerinde peki siz bilirsiniz deyip yanlarından ayrılıyorum. Tamam tamam deyip giyiyorlar.
Son 2 gündür Umut (3,5 yaşında) ''haydi ayakkabılarınızı giyin, ayakkabılarınızı giymenizi istiyorum. Bakıyorum ayakkabılar hala giyilmemiş. Bakın 3 e kadar sayacağım'' dediğim anda sanki onu tehdit etmişim gibi ya da korkuyormuş gibi ''Annecim sakın sayma bak ayakkabılarımı giyiyorum.''deyip ayakkabılarını giymek için koşmaya başlıyor.
Bu yöntem konusunda düşüncelerinizi öğrenmek istiyorum. Açıkçası ben bir çok konuda kullanıyorum. Oyuncakların toplanmaya başlaması, diş fırçalama, giyinme, yatağa gitme v.s. İşe de yarıyor. Ancak son zamanlarda Umut'un korkar gibi davranması aklımı karıştırdı.
Düşüncelerinizi paylaşırsanız sevinirim. Çocukları yanlış yönlendirmek istemem (her ne kadar istediğimi yaptırma konusunda işe yarasa bile)
Sevgiler
Nilgün
