Merhaba Nil abla,
bir kaç soru sormak istiyorum.
biliyorsun artık Çanakkaleye taşındık kayınvaldemlerle 10 dk yürüme mesafesi uzaklıkta oturuyoruz. Tuana artık 3 yaşında sayılır ( kasım 16, 2006 doğumlu). Buraya taşınmamız ile birlikte bazı sorunlarımız oldu haliyle alışma zarfında, bir kısmını aştık sadece Tuana Babanne ve Büyükbabaya çok düşkün, onlarda torunlarına öyleler, uzakta iken bize ziyarete geldiklerinde istedikleri gibi şimartıyorlardı tuanayı bende bişey demiyordum alışkanlıkları falan hep değişiyordu ama özlüyorlar, şimartsınlar sorun değil ben onlar gidince eski düzenime geri döndürebiliyordum tuanayı. Şimdi ise sürekli burada babanne ve büyükbaba şimartmalar her zamanki gibi idi ilk zamanlar, bunun sonucu tuana onları ısırmaya saç çekmeye bağırmaya söz dinlemeye başladı ( sadece onlara yapıyor) çok hırçın olmaya başladı, onlarla eşim ile birlikte konuştuk, bu böle olmaz yeri geldiğinde tuanaya neyin doğru neyin yanlış olduğunu söylemeli olduklarını açıkladık. Onlarda sağolsunlar bizim dediklerimizi dikkate alıp yanlış davranışlarda uyarmaya başladılar tuanayı ama bizim cadı onları hiç ama hiç takmıyor, dinlemiyor artık beni ve babasını da dinlemiyor sadece ben biraz sert baktığımda toparlayabiliyor. anlayacağın şimarıklık hat safada.
Kızımın bu davranışlarını nasıl değiştirebiliriz? Biraz karışık yazmış/anlatmış olabilirim, açıklanması gereken şeyler varsa

Birde ben burada Kuran Kursuna başladım. Kayınvaldem de aynı kursta aynı sınıftayız. Tuanayı da götürüyorum yanımda saat 9.00 - 12.00 arası hafta içi.
Tuana çok seviniyor okula gidiyoruz diye ona da yanımda kitap defter falan götürüyorum, oyuncak götürüyorum. Ancak ara ara sıkıldığında Babannesine sinifta dersin ortasında " Babanne gel evcilik/komşuculuk oynayalım diye bağırıyor".

Kızım sınfta babanneyle oynayamazsın dediğimde, belki henüz anlayamıyor ve ağlamaya başlıyor. bütün ders dağılıyor. Nasıl bir yol izlemeliyim?
Yardımların için şimdiden teşekkürler Ablacım.
Liebe Grüsse

Funda