Selam...
Bizide buna benzer bir sorunumuz var Nil, aslında daha farklı ama arkadaşlıkla ilgili olduğu için yeni başlık açmadım buraya yazmak istedim.
Biliyorsun Nil 2. sınıfa başladı. Okulda gayet başarılı, okula severek gidiyor, öğretmenini çok seviyor, arkadaşlarını çok seviyor. Önceki yıllarda arkadaşlarıyla uzun zaman görüşmediği zaman ilk karşılaştığında nerdeyse sarılıp öpecek kadar bir sevinç gösterirdi. Bu yıl okulun ilk günü dikkat ettim kimseye öyle davranmadı. Yaz tatilinde de bir kaç kere "Okulun açılmasını çok istiyorum ama kimsenin beni özlemediğini biliyorum" gibi şeyler söyledi. En son ise geçen hafta içi sınıf başkanı seçtiler, Nil aday olmak istiyordu bende bunun çok güzel birşey olduğunu ama seçilemezse çok fazla üzülmemesini söyledim. Seçim yapılmış, okuldan geldiğinde morali çok bozuktu. "Anne bana 1 kişi bile oy vermedi, sadece 1 tane oy çıktı o da kendi oyum" diye ağladı da ağladı. Konuştuk,o kadar çok ağladı ki başkan seçilememesi değil kimsenin ona vermemesi çok dokunmuş. Kimse beni sevmiyor, kimse benle oynamıyor diye ağladı da ağladı. Ne söyleyeceğimi bilemedim. Aklıma kendim geldim bende hiç arkadaş edinemezdim. O kadar kötü birşey ki. Aynı şey apartmanda da var, kimle oynadın diyorum yalnız diyor. Çok üzülüyorum onun bu durumuna. Ana sınıfındayken çok iyi anlaştığı bir arkadaşı vardı aynı okuldalar hala onunla oyna diyorum, ben kendi sınıfımdakilerle oynamak istiyorum diyor. Sınıfından 3 arkadaşının olduğu okul servisi bizim yakınımızdan geçiyor o servise geçirsem mi, ayrıca evimize yakın bir kız arkadaşı var sınıftan hafta sonu beraber sinemaya götüreyim istedim müsait değillermiş. Onunla daha fazla birlikte olmaları için uğraşacağım, okul dışında. Neler yapmalıyım, neler söylemeliyim. ÇOk üzülüyor. Öğretmeniyle de görüşmeye gideceğim, lütfen Nil cevabını sabırsızlıkla bekliyorum.
Teşekkürler...