Kendine Güven

[yaya]

Merhaba Nil Hanım;
Taşınmanız sorunsuzca tamamlanmıştır inşallah. Ben yine bir problemle çıktım ortaya:)

Dün Koral'ın öğretmeni bir konuya dikkatimizi çekti. Henüz çok detaylı konuşamadık ama okulun pedegoğundan randevu alıp birlikte detaylı konuşacağız.  Şimdilik ilk duyduklarımdan size aktarayım.  Koral'ın kendine güveni konusunda sorunları varmış.  Doğru yaptığı bir şeyi bir başka arkadaşı yanlış derse aa yanlışmış diyip onunkini doğru kabul ediyormuş. Kendi doğrusunu savunamıyor yani.  Normalde kendini sözlü ifadesi, bir şeyleri anlatması konusunda hiç sıkıntısı yoktur.  Yabancılarla bile çok rahat konuşup tartışır ama okulda dikkat çekecek kadar kendi bildiğini savunamaması konusu hiç hoşuma gitmedi doğrusu.   Ben elimden geldiği kadar özgüvenini sarsacak durumlar yaratmadım şimdiye kadar ama babası bazen fazla mükemmelliyetçi beklentileri ile sarsmış olabilir mi acaba?  Ya da doğası mı?   Düşününce evde de bu tür sorunları olduğunu fark ettim ama aklımda net bir örnek yok.  Sadece geçenlerde oyun oynarken bir şey yapması gerekiyordu (çok rahat yapabileceğinden emin olduğum birşeydi (inan ne olduğunu hatırlamıyorum sadece o zaman ne hissettiğimi hatırlıyorum)), ben yapamam bilmiyorum dedi.  Ben de benim ilgimi istediği için o şekilde davrandığını düşünmüştüm. Ona yapabildiğini söyleyip yol gösterdim ama sanırım yapmamıştı her ne ise öyle kalmıştı.   Bazı şeyleri bu şekilde ben yapamam beceremem gibi kestirip atabiliyor (istemediğinden diye düşünüyordum ama güven sorunu muydu acaba?).

Bir de komut almadan bir şey yapmıyormuş.  Mesela masaya oturulacak, Koral otur denmesini bekliyor, rutinleri bildiği halde.  Kardeşi doğduktan sonra Koral bir çok şeyi bize yaptırmaya başlamıştı.  Nazlanıp yapmak istemiyordu ya da bize yaptırtmak istiyordu biz de, Koral masaya gel, Koral uyku saati git dişini fırçala (yalan yanlış fırçalayınca ben gider fırçalarım) falan derken bu onda alışkanlık mı yaptı acaba. Belki de bunla ilgili değil aklı başka yerde o anki duruma konsantre olmuyordur, evde isteyince her işini yapıyor ama kardeşle ilgileniyorsak ya da canı ilgiyi üstüne çekmek istiyorsa yapmıyor bizden bekliyor biz de kendi yapsın diye komut üstüne komut yağdırdık çocuğa.  


Karman çorman yazdım ama görüşmeden sonra daha net bir şeyler yazabilirim sanırım.  Senden ricam anlaşıldığı kadarı ile kendine güven konusunu nasıl toparlayabileceğimiz konusunda fikir vermen.  
Diğer konuda eğer olay bizden kaynaklı ise düzeltmesi kolay ama dikkatle ilgili bir sorunsa nasıl düzeltebiliriz? Ya da başka ne olabilir?

Şimdiden teşekkürler.

[Nil Tuncali]

Merhaba Ayla Hanim,
okul pedagogunuzla görüsüp Koral ile ilgili ayrintili bilgi ve örnekler aldiktan sonra size daha iyi yardimci olabilirim eminim. Genel olarak söylemek gerekirse de evde mükemmeliyetci anne baba oldugunda cocuklarin yanlis yapmaktan korktuklari da dogru.Cocugun da karakterinde olabilecegi gibi sizin farketmeden O´nun davranislarini elestiri biciminiz, yaptikalrini düzeltmeniz örnegin masayi sildiginde arkasindan bir de silmeniz ( cok basit ve kücük bir örnek ama anlamaniz acisindan yaziyorum), sürekli kontrol etmeniz, yaptiklarini övseniz bile ardindan müdahele etmeniz gibi davranislar onun yanlis yapmaktan korkmasina, özgüveninde sorun olmasina neden olabilir.Belki bunlardan hic birisiniy apmiyorsun ve baska nedenler var ya da okulda olan bir sorun bilemiyorum dedigim gibi direk Koral i taniyan olaylari gözlemleyen kisilerin size aciklamasindan sonr abir de benim düsüncemi merak ederseniz tekrar yazisabiliriz bu konuda.
Ilk cocuklar ailenin daha cok yogun ilgisine sahip olduklarindan aileler ilk cocuklarda mükemmel cocuky etistirmek icin daha cok caba sarfettiklerinden ilk cocuklarda bu tür davranislar daha cok görülebiliyor.Bir yandan ilk cocuklarin daha zekli olduklari söyleniyor ama diger yandan da cok üstüne düsülerek büyütülen cocuklar da özgüven sorunu olabiliyor.Tabi bunlar ikinci ve ücüncü cocuklar da  da olabilir.
Her yaptigi asiri övülen, sürekli övg alan basarilari nedeniyle sürekli hediyelerle ödüllendirilen cocuklarda da bu tür sorunlar olabiliyor.
Ben de sizin gibi biraz karisik yazdim ama dedigim gibi simdilik aklima gelen ilk genel bilgileri yazdim daha sonra tekrar ayrintili yazabilirsiniz.
Konu ne olursa olsun ailesi olarak mutlaka bu konuda yapabileceginiz seyler dikkat edeceginiz konular olacaktir. Koral  in özgüveni konusunda kesinlikle gec kalinmis degil.
Sevgilerimle

[yaya]

Cevabınız için teşekkür ederim.  Görüşmeden sonra içim biraz daha rahatladı. 
Pedegogun gözlemlerine göre Koral'da öz güven sorunu yok.  O gözlemlerini anlatınca daha netleşti bazı şeyler.  Mesela dergide bir sayfadaki resimlere bakıyorlar diğer sayfada eksik olanı buluyorlar.  Koral doğru cevabı verdikten sonra sayfayı çevirip kontrol etmek istiyor (bunun kontrolcü ya da sağlamcı olması ile ilgili olduğunu söyledi) o sırada öğretmeni de aa Koral doğru yaptın neden kontrol ediyorsunki demesi Koral'ı ürkütüyor (burada da biraz öğretmenin çocuğu paniklettiğini söyledi).  Ben de bu örneği duyunca fark ettimki biz Koralla bişey yaparken " hadi bakalım doğru mu yapmışız" gibi kontrol ediyorduk nedense.  Bunun da benim öğretmen çocuğu olmamla ilgisi olabilir diye düşündük (anneden bana benden Koral'a geçen bi hastalık gibi)  biraz da sizin bahsettiğiniz mükemmelliyetçilik (babadan gelen) işin içine girince Koral'ın böyle olması normalmiş.  Bir problem yok sadece siz böyle olduğunuz sürece koralda böyle olacak dedi:) 

Komut olayı ise Koral'ın düzensiz hareket etmek istememesinden kaynaklı olduğunu söyşedi.  Öğretmen sıraya girin diyor mesela, sonra yemekhaneye gidince yerinize geçin demeden geçmiyor. Bu da çok spontane hareket edemediğini düzen ve disiplin sevdiğini gösteriyormuş.  Bizim komutların da etkisi var ama biraz çocuğun kuralcı olması ilede ilgili (ay bu da genetik:).

Tüm bunların problem olmadığını çocuğun ve bizim yapımızla ilgili olduğunu söyledi.  ileride nasıl bir soruna sebep olur mesela, soru sorulduğunda doğru cevabı bilse de yanlış biliyor olabilirim düşüncesi ile parmak kaldırmaz dedi.  Yazılıda başarılı olur ama kendini göstermede geride kalır gibi şeyler söyledi. 
Bunu aşmak için de sanatsal faaliyetlere (yani kuralı olmayan uğraşlara) dedi.  Bu şekilde bu durumu aşabilirmiş.

Biz kontrol olayını biraz gevşetmeye çalışıyoruz. Şu kuralsız faaliyet olayını evde de yapabilir miyiz acaba?  (okula başlayınca ilgi alanına göre bir sanat alanına yönlendirmek isterim ama evde de yapabileceklerimiz var mıdır?). 

Yazdıklarımdan sonra yeni önerilerin varsa sevinirim.

Tekrar teşekkürler...
Ayla

[Nil Tuncali]

Merhaba Ayla Hanim
 Pedaogunuz cok hakli. Koral in ve sizin karakter yapinizdan kaynaklaniyor olmasi dogal. Okul öncesi döneminde zamanla yeni durumlara, beklenmedik durumlara önceden planlanmamis durumlara ayka uydurmayi ögrenecektir.Evde daha rahat davranip kontrol konusunda daha rahat davranmaya calisirsaniz yardimi olacaktir. Bazi cocuklar runtinleri sever, disiplini sever ve spontane hareket de zorlanabilirler.Buna kasilik bazi cocuklar hemen herseyi deneyip ögrenmek isterler.Bu hem karakter le hem de egitimle alakalidir.Sizin de dediginiz gibi ögretmen cocugu olmak ya da mükemmliyetci bir ailede olmak da bunlari tetikler.
Tuana da sizin bahsettiginiz gibi bir cocuk. Beklenmedik durumlarda zorlaniyor.Herseyi önceden bilmeyi seviyor plan yapmayi seviyor.Spontane durumlar davranislar onu zorluyor.Bir de cok korkulari olan daha da dogrusu herzaman kendini güvene almayi seven bir cocuk. emin oldugu birsey oldugunda tanidigi bir ortam oldugunda tamamen acilabiliyor.Onun disinda birdne bilinmeyen bir ortmada spontane hareket etmeyi sevmiyor.Biz de buna söyle bir cözüm bulduk eger oan zamana ihtiyaci varsa "ben önce bakmak istiyorum" diyor.Dedikten sonra da kimse onu o isi yapmaya zorlayamiyor.Örnegin sporda yeni bir oyun ögrendiklerinde  yüksek biryerlerden atlayacaklarinda ve sonrasini bilmediginde "ben önce bakacagim" diyor ve kimse onu hemen denemeye ikna edemiyor.NEzaman kendisini hazir hissediyor ozaman kendiliginden yapiyor.Buna da hakki oldugunu düsünüyor:)Siz de butür cözümler bulabilirsiniz.Okul öncesi dönemde cocugu yapamayacagi kendisini güvende hissetmedii hazir olmadigi birseye zorlamak dogru degil.
Dedigim gibi karakterle de baglantili bir durum.Ayni egitim ayni anne baba da Tunay ve Timur daha farklilar.Onlar da bir adim sonrasini bilmek istiyorlar ama cok merakli cocuklar olduklarindan herseyi hemen denemek istiyorlar.Dogumla berabeirnde getirdigimiz karakteristik özelliklerimizi egitimle sadece biraz sekillendirebiliyoruz.Ancak bu özelliklerimizle yasamayi ve mutlu olmayi ögrendigimizde daha basarili olabiliyoruz.
Sevgilerimle

[yaya]

Açıklamalarınız için çok teşekkürler.    Bizde de Ayda Koral'a göre daha meraklı ve deneyimci.  İkisi de gözlemci çocuklar ama Ayda'nın gözlemleyip olaya katılması çok çabuk oluyor.  Aynı yaşlarda Koral çok daha uzun süre gözlemleyip dışarıda kalırdı.