nilcim, bugün tam sana soru sormaya niyetlenirken anasayfadaki yazını okudum. bizim güzel bir uyku düzenimiz vardı. çocuklarımın severek gittiği bir yerdi yatakları. bizimde rutinlerimiz vardı alt almak, pijama giymek uykudan evvel bir banyo gibi.. en son yıldızlara, ağaçlara el sallamak. sonra onlar yatağa gittiğinde hiç birimiz ses çıkarmaz onların rahatsız olmamasını sağlardık. tv zaten seyredilen bişi değil evde onlar uyuduktan sonra da açmamaya gayret ediyoruz. kışın 20.30 da yaz geldiğinde bu saat 21.30 a kaydı yatağa gitme vaktiydi. son 1 haftadır belki 5 gündür filan bu durum allak bullak oldu. ismail birkaç kez geçmiş zamanda yanına alıp yatırdı kızları, itiraz ettiğimde 'böyle çok mutlu oluyorlar vildan, bikaç kez yatmadan birşey olmaz' dedi ama oldu malesef. artık bizim yatakta uyumak istiyorlar, kendi yataklarına yatırdığımda krize giriyorlar adeta ağlarken bi kaç kez yine de almadım ağlamalarına rağmen ama sonra ben de dayanamadım. bir de defne dün gece bizim yatakta da yatmak istemedi, gelişigüzel eliyle bir mutfağı bir ön odayı gösterip durdu oralara gitmek istiyormuş. bu arada onların yatma vaktinde sadece mutfakta düşük bir ışıkla salondaki abajur yanıyor. yani ev tamamen uykudan önceki halini alıyor. ne yapacağımı şaşırdım. yine yataklarına koyup ağlamalarına müsade edebilirim ama defne de son dönemde müthiş bir kıskançlık başladı, doymuyor sanki ilgiye, öyle anlar oluyorki çınar'a gözümüzle bakmamıza bile tahammül edemiyor. ama bu sık olan birşey değil, öyle anlarda inadına gitmektense hemen bir oyun bulup oynamaya filan başlıyorum ve bu durumu bi sonrakine erteliyoruz.
sence ne yapayım. acaba yataklarını mı değiştirsem ama sanki bunun için erken bir de çok deli yatıyorlar normal yataktan düşebilirler, hadi barikat koydum diyelim bu seferde kolaylıkla yataklarından inip dışarı çıkabilirler.
aslında önemli bir detay daha var. kızlarım 2 ay hattabelki 3 ay evvel öğlen uykusu uyumak istemediler üstüste bi kaç gün. öğle uykularımızda aynı rutindeydi, yemek yendikten sonra alt alma el yüz yıkama sonra battaniyelerini sularını alıp yataklarına gitme şeklindeydi. bir öğlen çınar itiraz etti, üstüne gitmedim ertesi gün ağladı vs derken salonda minderüzerinde ben kitap okurken uyumaya başladılar. sonra o da yetmemeye başladı ki bu durum 1 ay kadar sürdü. şimdi öğlenleri rutinimiz şu oldu, battaniye ve sular ellerine alınıp aşağı iniyoruz anne onları pusetle gezdiriyor sonra bahçede 1-2 saat uyuyorlar ve eve çıkıyorlar. uyutmamayı da denedim ama o zamanda uykusuzluk akşama doğru çok huysuzluk yapmaya vardı, vs..
ne yapsam bilmiyorum. ben 13. ayda ağlamalarına müsade ederek yataklarında uyutmaya alıştırmıştım. bunu tekrar yapabilirim ama sana sormak istedim. uykudan iyice nefret etmelerini filan istemiyorum. bir dönem sonra geçecekse kendi yatağımda yatırmaya da razıyım, of bilmiyorum bu 2 yaş sendromu denen şey gerçekten tuhaf bi durum. tam konuşamadıkları için kendilerini ifade de edemiyorlar ona da sinirleniyorlar. ayrıca tüm gün onlarla sürekli faaliyet halindeyim, kitap okuyoruz, resim yapıyoruz, dans ediyoruz vs vs onlarsız 1 dk geçirmiyorum. tüm bunlar olurken neye doyamayarak bu uyku düzeninin altüst olduğunu anlamıyorum. cevabını alana dek onları yine istedikleri yerde yatıracağım, söylediklerin doğrultusunda bir yön vereceğim. bir bilene danışmaya gerçekten ihtiyacım var çünkü.
şimdiden teşekkürler..
