Bizde de buna benzer bir dönem vardi. kisa sürdü cok sükür. Akasyaya koklattiriyordu kendi ayaklarini, kendisi de kardesinin ayaklarini kokluyordu. Sonra "bööööö kokuyor" diyordu... Öyle birsey yok tabi, neden öyle yapma geregi duydugunu bilmiyorum ama gecti cok sükür bu dönem...
unutmadan iki gündür yeni birsey cikardi. Dün boya yapiyoruz, yaptik, resmi kurumasi icin cam kenarina koyduk, elleme kurusun oldumu annecigim deyip odadan ciktim. Geldigimde renkler birbirine karismisti. Kim yapti bunu diye sordum. Babam dedi hemen, baban burada degilki yapmis olamaz dedim, o zaman akasya yapti dedi.

Annecigim yalan söylemeni sitemiyorum, senin yaptigini biliyorum cünkü elin ve yüzündeki boya seni ele veriyor dedim. hmmm dedi sadece... onun yaptigini biliyordum tabi, kim yapti degil deniye yaptinmi deseydim keske...
Bugünde bebegini boyamis, getirdi bebegini gösterdi. aaa oldum

ben. Bebek kendisi yapti dedi. Annecigim bebek kalem tutamaz boya yapamazki, yalan söylemene gerek yok ki dedim. Sonra ona asla kizmiyacagimi, ama yalan söylemenin güzel birsey olmadigini söyledim.

sizde de oldumu hic böyle durumlar?
Ben bundan cok korkardim hep, ne yaparsa yapsin büyüyüncede benden asla korkmasin ve herseyini anlatabilsin, kendini güvende hissetsin istiyorum ama neden böyle yaptiki?

Ne yaramazlik yaparsa yapsin asla bagirmiyoruz, herseyi sabirla ve sakin sakin anlatiriz
